|
|
|
|
|
به یاد آوردم ؛ "درخت تو گر بار دانش بگیرد /// به زیر آوری چرخ نیلوفری را". با نگاهی به درخت و چرخ نیلوفری ... اوضاع درخت را اسف بار دیدم و چرخ نیلوفری را سرکش! ... برآن شدم تا گرانبار نمایم درخت بی ثمرم را ... گرانبار کردنی! دانش آموز شدم ... باز هم میز اول ... و باز هم گویا شاگرد خوبی هستم ! ( و دودی که از کنده بلند می شود ... هنوز!)
پ . نون : می خندیم به ریش روزگار جمیعن ولا تفرقوا!
پایان |
||
|
+
نوشته شده در جمعه بیست و یکم تیر 1387ساعت 5:1 توسط آرش
|
||