اگر در کهکشانی دور
دلی، یک لحظه در صد سال
یاد من کند
بی شک،
دل من، در تمام لحظه های عمر
به یادش می تپد، پرشور.

من اینک، در دل این کهکشان نور
این منظومه های مهر
این خورشیدهای بوسه و لبخند،
این رخسارهای شاد،
شکوه لطف تان را، با کدامین عمر صدها ساله،
پاسخ می توانم داد؟
...
(ف.مشیری)

از تمام هملاگی های خوبم که درمدت نبودنم به هیچستان سر می زدند و به من لطف داشتند،
ممنونم.

پایان